استعدادیابی در شنا

 

 

استعداد در لغت به معنای "توانایی طبیعی ویژه" و "قابلیت دستیابی به هدف یا موفقیت" می­باشد.

استعدادیابی ورزشی تمهیدی است برای یافتن و آماده کردن ورزشکاران مستعد، که با به کارگیری توانمندی‌های بدنی، ذهنی و سایر مهارت‌ها (فردی و گروهی)، توانایی رویارویی با شرایط مختلف تمرین و مسابقه در جهت رسیدن به سرمنزل مقصود یا همان قهرمانی در رده های مختلف را داشته باشند.

به عبارتی دیگر می توان استعدادیابی‌ را چنین بیان نمود، استعدادیابی، مهارت‌سنجی‌ و کشف‌ توانایی­ها و پتانسیلهای بالفعل و بالقوه افراد در یک رشته ورزشی با در نظر گرفتن معیارها و قوانین مورد نیاز و منطبق بر آن رشته ورزشی خواهد بود.

در این جستوجو استعدادها و شایستگی‌های افراد بر اساس فاکتورهای بدنی و تندرستی و با استفاده از ابزارهای علمی ارزیابی خواهد شد.

اهداف:

1- تهیه پروفایل معتبری از ویژگیهای عضلانی و اسکلتی ورزشکار در یک ورزش خاص، که به جهت افزایش مهارت اجرایی عضلات و ساختار اسکلتی و همچنین به حداقل رساندن خطر آسیب دیدگی به کار گرفته می­شود.

2- آگاهی از عاملهای جسمانی از قبیل قدرت، انعطاف پذیری، استقامت و ... .

3- آگاهی از اطلاعات سلامت، تندرستی و پزشکی درباره شخص، به منظور جلوگیری، تعدیل و یا تضعیف فعالیت بدنی.

مراحل استعدادیابی:

1- شناسایی ویژگیهای جسمانی

2- شناسایی مهارت­های روانی و عاطفی

2- در نظر گرفتن عوامل نامحسوس

 

 

 

  استعدادیابی در شنــا (قسمتدوم)

 
 
 

 

برای توصیف قابلیتهای جسمانی افراد از واژه­هـای مختلفی استفاده می­شود که عبارتند از:

جثـه، سرعت، چـالاکی، قدرت، تـوان، چـابکی، انعطاف پـذیری، هماهنـگی، استـقامت و بینـایی که در ذیل تعاریف مرتبط با هر یک ارائه شده است. لازم بذکر است که به جز فاکتور جثـه فرد، شناسایی سایر فاکتورهای ذکر شده نیازمند حضور فرد در شرایط تمرینی رشته ورزشی مورد نظر می باشد.

شناسایی مهارت های روانی و عاطفی:

هنگامی که مهارتهای روانی و عاطفی به فهرست احتیاجات افزوده می شوند، عضویت در جامعه ورزشکاران با استعداد رو به کاهش می گذارد. مجموعه ویژگیهای جسمانی افراد یک بخش مسئله بوده و ویژگیهای روانی و عاطفی، نظیر حضور ذهن داشتن برای استفاده از استعداد جسمانی بکر در یک محیط رقابتی پیچیده یک بخش مهم دیگر مسئله می تواند باشد. در اینجا منظور صرفاً برخورداری از ضریب هوشی بالا نیست، بلکه درک دورنما یا تصویر بزرگتری از فعالیت ورزشی و ترکیب آن دسته از اطلاعات با مهارتهای جسمانی است که بر نتیجه نهایی اثر می گذارد.

عوامل تأثیر گذار در تعریف مهارتهای روانی و عاطفی:

 

انگیزه­دورنی، علاقه شدید، ثبـات، سرسختـی، نگرش مثبت، واقع گـرایی، تمرکـز، تـلاش، بردبـاری و رقابت جویی .

در نظر گرفتن عوامل ناملموس:

مهارتهای جسمانی قابل مشاهده و اندازه گیری هستند. مهارتهای عاطفی نیز قابل مشاهده­اند اما اندازه­گیری آنها مشکل است. مشاهده و اندازهگیری عوامل نا ملموس امری دشوار است. مفهوم واقعی واژه ناملموس: نامعین، غیر آشکار و یا غیر قابل درک می باشد.

عوامل ناملموس خصوصیاتی هستند که در ورزشکاران وجود دارند اما نمی توان با عدد و رقم به اندازه گیری آنها پرداخت. از آنجاییکه این خصوصیات قابل آموزش هم نیستند، مربیان و والدین می­توانند در مورد آنها با ورزشکاران بحث نمایند تا از افکار یکدیگر بهره مند گردند. ورزشکاران جوان با آشنا شدن به عوامل ناملموس، کم کم می توانند این صفات را در خود رشد و توسعه دهند.

در بالاترین سطوح رقابت همگی از استعداد برخوردار هستند. اما در چنین مواقعی عوامل نا ملموس می توانند به معنای اختلاف بین پیروزی و شکست باشند. در ذیل به 10 عامل نا ملموس ورزشی اشاره شده است.

1- موفقیت در اکثر کارهای غیرممکن 2- تأثیر مثبت بر هم تیمی ها 3- تشخیص موقعیتها 4- ارائه بازیهای قابل توجه 5- قرار دادن هم تیمی­ها در موقعیت بهتر 6- پیش­بینی 7- مربی پذیری 8- سازگاری با شرایط 9- تجلی در شرایز مقتضی 10- غریزه قوی

استعدادیابی در شنا:

در سطوح بالاتر استعداد، تیپ بدنی مسأله مهمی برای شناگران محسوب می شود. این موضوع در سطح مدارس و باشگاهی که در آن مربیان واقعاً با محدودیت انتخاب افراد مواجه هستند، اهمیت کمتری دارد.

به اندازه کافی موارد استثنایی وجود دارد که بتوان ورزشکاران مختلف با جثه ها و شکل­های متنوع را به این رشته ترغیب نمود، اما شنـاگران زبده با افزایش سن، تمایل دارند که نسبت به ورزشکـاران سایر رشته­های ورزشی لاغرتـر و بلندتـر باشند. (مردان 180 تا 185 سانتی­متر و زنان 170 تا 175 سانتی متر). در سطح المپیک، بلندقد و لاغر هستند و دستهای کشیده­ای دارند. زمانی که یان تورپ قهرمان برجسته 400 متر جهان، 17 ساله بود، 5/182 سانتی متر قد و 90 کیلوگرم وزن داشت و کفش شماره 43 می­پوشید. در بین شناگران داشتن دست و پای بزرگ و کشیده یک مزیت به شمار می رود.

پارامتراهای مهم بدنی در استعدادیابی شنا:

همانگونه که در بالا ذکر شد، یکی از ویژگیهای مهم جسمانی در انتخاب ورزشکاران مستعد، فاکتور جثـه بوده که مشتمل بر مجموعه­ای از فاکتورهای بدنی فرد می­باشد و بر اساس هر رشته ورزشی، ضریب اهمیت آنها متفاوت می­باشد. پیرو همین مسئله در رشته ورزشی شنـا نیز می­بایست به برخی از فاکتورهای بدنی و ساختاری افراد که دارای درجه اهمیت بیشتری نسبت به سایر قسمتها هستند توجه نمود. که در ذیل به آنها اشاره می گردد.

1- سن

2- وزن

3- قد

4- نسبت قد و وزن

5- اندازه فاصله بین دو دست

6- عرض شانه

7- عرض لگن

8- ارتفاع بالا تنه

9- ارتفاع پایین تنه

10- شماره سایز پا

 

 

 

 

آمادگی جسمانی در شنا

 
 
 

 

 

اهداف

  1. تنظیم یک برنامه آمادگی جسمانی برای شنـا
  2. تنظیم برنامه بهبود روشهای شنا برای افزایش سرعت

بطور کلی برای شنا فوایدی مطرح می شود که از مهمترین آنها می توان به افزایش استقامت قلبی ـ عروقی، انعطاف پذیری و کنترل وزن اشاره کرد. برای رسیدن به سطوح مختلف سازگاری باید به متغیرهای تکرار و زمان اشاره کرد و در چارچوب دامنه ضربان قلب هدف به تمرین شنا پرداخت. در انجام برنامه تمرین باید اجزاء آن را مورد نظر قرار داد و بر اساس آن تمرینات را برنامه ریزی کرد.

گرم کردن، کشش، تمرینات هوازی، بهبود نیروی عضلانی و سرد کردن از اجزاء برنامه تمرین به شمار می روند، که هر کدام دارای ویژگیهایی به شرح زیر هستند:

1) گرم کردن

 

ن

  • بایدحدود 10-5 دقیقه یا 15-20 درصد برنامه تمرینی را شامل شود.
  • گرم کردن می تواند شامل پیاده روی، دویدن آرام و یا شنا با شدت کم باشد.

2) کشش

  • از دردهای عضلانی پیشگیری می کند.
  • باعث افزایش انعطاف پذیری و دامنه حرکت می شود.

3) برنامه تمرینات هوازی

  • اگر برنامه هوازی با ضربان قلب آستانه، دست کم به مدت 15 دقیقه انجام شود نتیجه بهتری دارد.
  • برنامه تمرین 70-50 درصد برنامه کار و مسافت مورد نیاز را در بر می گیرد.

4) برنامه بهبود نیروی عضلانی

  • شدت تمرینات مقاومتی به طور مستقیم با سرعت و افزایش سطح حرکت، ارتباط است .
  • برای آنکه سرعت و سطح حرکت افزایش یابد، باید از تجهیزات گوناگون استفاده کرد (استفاده از تجهیزات مقاومتی برای مبتدیان توصیه نمی شود)
  • در تمرینات از تجهیزات و امکاناتی که فقط برای شنا طراحی شده­اند استفاده گردد.
  • در زمان شنا از یک گروه عضلانی باید استفاده کرد.
  • در اوایل تمرین عضله های بزرگ را باید در تمرین درگیر کرد.
  • در تمرینات مقاومتی به تقویت بالا تنه، اندام میانی و پایین تنه بپردازید.

5) سرد کردن

  • اغلب 10-5 دقیقه یا 10 درصد تمرینات را در بر می گیرد
  • تمرینات دوره سرد کردن همانند گرم کردن است.

 

 

  مشخصات استخر و لباس شنا

 
 
 

 

مشخصات استخر

استخر، محل خصوصی است برای شنا ، شیرجه ، و واترپولو که در اندازه های مختلف ساخته می شود. ولی ، استخرهایی که در آنها مسابقات رسمی را برگزار می کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین المللی شنای آماتور ، که آن را فینا (FINA ) می خوانند به شرح زیر تعیین شده است:

طول : 50 متر ؛ عرض: حداقل 21 متر

عمق : حداقل 80/ 1 متر

تعداد خطوط : 8 خط ( عرض هر خط 5/ 2 متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می کنند، دمای آب باید 22 تا 24 درجه سانتی گراد باشد.



لباس شنا

لباس مخصوص شنا یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگاه ندارد. طبق مقررات بین المللی ، شلوار شنا هنگام مسابقات بین المللی و رکوردگیری ، باید از پارچه ای به رنگ تیره و به صورت یک تکه باشد.

در حال حاضر لباس شناگران را از پوست کوسه ها درست می کنند که کل بدن را می پوشاند.

منبع

 

 

 

 

  بهترین شناگر

 
 
 

 


از دیرباز هر جا آب و برکه‌ای وجود داشت، نه‌تنها انسان‌ها، بلکه حیوانات نیز برای آبتنی و شنا کردن به آنجا روی می‌آوردند. خیلی از حیواناتی که مثل انسان غیرآبزی‌اند، به طور غریزی شناگران ماهری هستند. اما انسان با به کار بردن نیروهای عقلی و تکاملی خود، می‌تواند بهترین و برترین شناگر باشد. شاید بتوان گفت که شناگری در ذات و غریزه انسان نیز گنجانده شده است؛ چرا که شاکله‌ی وجود آدمی با آب نقش بسته و در آب پرورش یافته است. آری انسان 9 ماه دوران جنینی خود را در خانه‌ی آبی زندگی می‌کند

پژوهش‌ها و تجربه‌های عملی ثابت کرده‌اند که همه انسان‌ها دارای قدرت شناوری هستند؛ و بسته به چگونگی و ترکیب اندام بدنشان در آب غوطه‌ور می‌مانند. کسانی که شناوری مثبت دارند، یعنی وزن مخصوص بدنشان از چگالی آب کمتر است، می‌توانند به راحتی و بدون هیچ دغدغده‌ای در آب شناور بمانند. و کسانی که شناوری مثبت ندارند، می‌توانند از حجم تنفسی ریه‌هایشان کمک بگیرند. شُش‌های انسان اگر پر از هوا شود، مانند بادکنکی عمل می‌کند که روی آب شناور می‌ماند.

 

تجربه‌ همچنین نشان داده است که افراد معمولی اگر هوا را در ریه‌هایشان حبس کنند، می‌توانند بی‌آنکه دست و پایشان را تکان دهند، حتی به صورت عمودی (روی پاهای خود) در آب غوطه‌ور بمانند؛ و در حالی که به راحتی تنفس می‌کنند، زیر آب فرو نروند.

 

از عوامل روانی مهم و مقدماتی یادگیری شنا، از بین بردن ترس و حفظ اعتماد به نفس می‌باشد. و آنچه در اولین قدم موجب لذت بردن از شنا می‌شود، احساس اطمینان و جرأت در آب است. به آب نگاه کنید و به خود قوت قلب دهید. آب را همچون مادری در ذهن تصور کنید و خودتان را به آغوش پرمهرش بیاندازید و بر روی آن دراز کشیده و استراحت کنید. اجازه بدهید بدنتان کاملاً آزاد و آسوده باشد! برای حرکت کردن روی آب، نباید ترس به دل راه دهید و عضلات را سفت و منقبض گردانید؛ چرا که در این صورت تلاش‌تان برای روی آب ماندن بی‌نتیجه خواهد بود. پس آرامش‌تان را حفظ کنید و بدنتان را به راحتی و آرامی حرکت دهید.

آشنایی با آب و مقدمات آموزش شنا

 
 
 

 

 اولین چیزی که برای آموزش شنا لازم است آشنا بودن کودک یا فرد آموزش گیرنده با آب است . برای آشنا کردن فرد آموزش گیرنده با آب راهها بسیاری وجود دارد و نوع آموزش بستگی به سن فرد دارد.

- در مرحله اول : باید در آب قدم زد تا زمانی که بتواند تعادل خود را حفظ کند .

- در مرحله دوم : باید صورت و سر خود را زیر آب ببرد در صورتی که نتوانست از وسایل کمک آموزشی مانند سوت می توان استفاده کرد . سوت را به فرد آموزش گیرنده می دهیم تا داخل آب سوت بزند  به صورتی که سوت کاملاً داخل آب باشد بعد از انجام دادن کامل این کار سوت را گرفته و می گویم در آب فوت بکند و بتدریج صورت خود را داخل آب ببرد .

- مرحله سوم : هنگامی که فرد آموزش گیرنده سر خود را داخل آب برد باید سر خود را زیر آب نگه دارد از 1 ثانیه تا 25 ثانیه .

باید دقت داشت که در تمامی مراحل آموزش شنا باید چشمان فرد آموزش گیرنده باید باز باشد برای اطمینان می توان از انگشتان دست خود استفاده کرد به صورتی که دست خود را زیر آب برده  و به فرد آموزش گیرنده می گوییم که انگشتان باز ما بشمارد و هر بار تعداد آنها را تغییر میدهیم هر قدر که لازم است این کار را تکرار میکنیم .

 

-مرحله چهارم : بعد از انجام این کار باید فرد آموزش گیرنده بتواند دست خود را به کف استخر برساند . برای این کار می توانیم از سوت کمک بگیریم .سوت را به کف استخر انداخته ، تا آن را از کف استخر بالا بیاورد .موارد کمکی : می توان برای این کار از عینک شنا برای فرد آموزش گیرنده استفاده کرد ، البته بعد از زمانی که فرد توانست چشم های خود را در درون آب باز نگه دارد در این قسمت آب وارد بینی آموزش بیننده می شود این امر طبیعی است ، و پیشنهاد می شود تا حد امکان از بینی گیر استفاده نکند .

نکته : می توان در این مرحله از وسایل کمک آموزشی مثل طناب و توپ استفاده کرد از توپ برای بازی کودکان در آب ، طناب را در قسمت کم عمق به دو انتهای  استخر بسته ، توپ را آن سمت طناب می اندازیم و از فرد می خواهیم از زیر طناب رد شود و توپ را برای ما بیا ورد .

فلوتینگ یا شناور شدن روی آب :

به دو صورت ، لاک پشت و ستاره است که باید ابتدا لاک پشت را آموزش داد و بعد ستاره را .

در قسمت کم عمق استخر فرد یکی از پاهای خود را خم کرده و تنه خود را به پاها نزدیک می کند به صورتی که سر به زانو نزدیک شود . در مرحله بعد فرد باید اگر پای راست خود را خم کرده است با دست راست پای خود را بگیرد به صورتی که پای راست به حالت خم در اختیار فرد باشد ، در مرحله بعدی به فرد گفته می شود که پای چپ خود را هما ننده  پای راست خود در سینه خم کند و با حبس نفس  سر را به زانوان خود با چسباند و بعد چند ثانیه فرد روی آب شناور می ماند . این مهارت را چند بار تکرار می کنیم تا فرد به راحتی آن را انجام دهد .

 

 

 

 

 
 

  آموزش گام به گام شنا (1)

 
 
 

 

 

آموزش گام به گام شنا (1)

 

بهترین سرگرمی مؤمن شنا کردن است .( پیامبر اکرم (ص) )

به فرزندان خود شناکردن و تیراندازی بیاموزید.( پیامبر اکرم ) ) با توجه به قرار داشتن در فصل تابستان و ضرورت و اهمیت یاددگیری شنا و سفارش آن در دین مبین اسلام از این پس قصد داریم تا در روزهای زوج آموزش شنا را به همراه تصاویر و نکات مهم مربوط به این ورزش مفرح را تقدیم حضورتان کنیم. توضیح اینکه در این مجموعه آموزشی تاریخچه و مقدمات آموزش شنا و انواع آن به همراه سایر نکات لازمه ارائه می گردد. امید است با مطالعه و بکارگیری آنها قدمی در فراگیری این ورزش برای شما عزیزان برداشته باشیم .

تاریخچه



شواهد باستان شناسی نشان می دهند که قدمت شنا و شنا کردن به 2500 سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن های آشور و یونان و روم باستان باز می گردد. آنچه از گذشته  آموزش شنا می دانیم بر اساس یافته هایی است که از « حروف تصویری » هیروگلیف مصریان به دست آورده ایم. یونانی های باستان و رومی ها شنا را جزو برنامه های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند ، و مانند الفبا یکی از مواد درسی در آموزش مردان بوده است. شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد باز می گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می شد .      

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن 19 میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می افتادند یا حتی پیش تر شنا می آموختند. نشانه هایی از مسابقات گاه و بی گاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می شود که در قرن اول پیش از میلاد « گی یس می سی ینس »Gaiusmaecenas اولین استخر آب گرم را ساخت.

برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در قرون وسطی ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری های مسری می دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن 17 میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله ای برای درمان استفاده می شود. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال 1837 تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن ، 6 استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال 1846 اولین مسابقه  شنا در مسافت 440 یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا در آمد. باشگاه شنای « متروپولیتین »Metropolitan لندن در سال 1869 تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه ای بریتانیا بود. فدراسیون های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال 1882 تا 1889 شکل گرفتند.

بخش اول : اصول نظری شنا

     شنا : شنای مسافت        swimming : distance swimming

 

آموزش و تمرین

برای نخستین بار برنامه های آموزشی شنا در قرن نوزدهم در بریتانیای کبیر هم به منظور ورزش و هم در جهت گسترش نجات غریقی مورد استفاده قرار گرفتند. در دیگر نقاط اروپا نیز به تدریج از این برنامه استفاده شد. در سال 1916 در کشور ایالات متحده آموزش شنا برای حرفه نجات غریقی تحت حمایت سازمان صلیب سرخ آمریکا به اجرا در آمد. تمریناتی که توسط شاخه های مختلف نیروهای مسلح در طی جنگ های اول و دوم جهانی انجام گرفت ، در پیشرفت ورزش شنا تأثیر به سزایی داشت. برپایی دوره های آموزش شنا که تا حد آموزش به کودکان و خردسالان گسترش می یافت توسط سازمان های اجتماعی،مدارس باز شد. تمرینات ابتدایی و ساده که صرفاً در آن به شنا کردن تا حد ممکن تأکید می شد جای خود را به تمرینات با فاصله و مکرر دادند. تمرینی با فاصله متشکل از یک سری حرکات شنا در مسافت های مساوی با وقت های استراحت برنامه ریزی شده . در تمرینات با فاصله آرام که به منظور بالابردن میزان استقامت شناگران است، زمان استراحت بیشتر از زمان شنا است. در تمرینات با فاصله سریع که برای بالابردن سرعت شناگر مورد استفاده قرار می گیرند به شناگر اجازه می دهند که بعد از شنا در زمان استراحت به وضعیت عادی تنفس و ضربان قلب خود باز گردد.

پافشاری زیاد بر برگزاری مسابقات بین المللی منجر به ساخته شدن استخرهای 50 متری شد. دیگر امکاناتی که باعث پیشرفت شنا هم در تمرین و هم در عرصه نمایش گردیدند شامل آب روهای موج گیر ، خطوط نشان دهنده است که  برای جلوگیری از بی نظمی در جریان مسابقه فراهم شد. از دیگر امکانات دوربین های جدید برای مطالعه و بررسی حرکات در زیر آب ، ساعت های بزرگ که برای شناگران قابل مشاهده بودند و بالاخره ابزار الکتریکی زمان بندی است. بدین ترتیب از سال 1972 تمام رکوردها تا صدم ثانیه ثبت گردیده اند.

ادامه دارد ...

 

آموزش گام به گام شنا (2)

 
 
 

 

شنا : شنای رقابتی swimming : competitive swimming

 

شنای رقابتی با ورود به المپیک در سال 1896 در عرصه بین المللی دارای اهمیت و موجودیت شد. مسابقات المپیک ابتدا تنها به مردان اختصاص داشت اما بعدها در سال 1912 مسابقات زنان نیز در این رقابت ها جای گرفت. قبل از تأسیس فینا( FINA ) بازی های المپیک ، شامل تعدادی از مسابقات غیر متداول بودند. برای مثال در سال 1900 زمانی که مسابقات شنا در رودخانه «سن» Seine  در فرانسه برگزار می شد رقابت کنندگان باید از تیرهای چوبی خاصی بالا می رفتند و زیر صفی از قایق ها در آب شنا می کردند





پس از اینکه فینا تأسیس شد برخی از این مسابقات عجیب برچیده شدند. تحت مقررات فینا هم در بازی های المپیک و هم در دیگر مسابقات ، طول مسابقات به تدریج با سیستم متر اندازه گیری می شد. و در سال 1969 سیستم اندازه گیری یارد برای رکوردها منسوخ شد.

انواع حرکت های شنا به شنای آزاد ، کرال سینه، کرال پشت ، قورباغه ، پروانه دسته بندی شدند.

تمام این حرکات در مسابقات انفرادی چندگانه به اجرا در آمدند.

تاریخچه شنا در ایران

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش ، در ایران ، بسیار کوتاه است و به طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته ها در کشور ما چندان پیشرفتی حاصل نکرده است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تأکیدات مذهبی، می بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می دادند.

در قدیم ، مکان هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام ها می ساختند ، به نام چال حوض.

این چال حوض ها ، که حداکثر از 10 متر تجاوز نمی کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود.

در اطراف چال حوض ها، سکوهایی به ارتفاع 2 یا 3 متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می دادند.

روشنایی چال حوض ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی ، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا ( که به معنای واقعی هم شنا نبود) بپردازد. تا سال 1314 در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه  نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند.

در سال 1314 ، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق  داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آنها به وجود آمد، در سال 1314در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام « گیبسون » بر آن نظارت می کرد. پایه های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

در حال حاضر ، استخرهای خصوصی ، آزاد یا دولتی بسیاری در تهران و شهرهای مختلف ایران هست و  نوجوانان و جوانان ، به ویژه در فصل تابستان ، استقبال زیادی از ورزش شنا می کنند.

/ 0 نظر / 17 بازدید