آشنایی با تاثیر سوء مواد مخدر بر جسم و جان

شیشه انرژی زا است و مصرف آن تمایلات جنسی را افزایش می دهد ، بیشتر افراد پس از مصرف این ماده دچار توهم می شوند. شیشه یا کریستال ، اسپید ، فرشته ، اسید و قرصهای LSD بر عکس مواد مخدری نظیر کوکائین از دسته مت آمفتامین و تهییج کننده هستند." این مواد فعالیت سیستم عصبی – حرکتی را بسیار زیاد کرده ، اشتها و خواب را کاهش و هیجان را افزایش می دهد.

 

افرادی که از مشتقات مت آم فتامین استفاده می کنند می توانند آنقدر برقصند تا بمیرند.مغز بر اثر مصرف این مواد نمی تواند سیستم تعادلی بدن را کنترل کند و به همین دلیل فشار به قلب،کلیه،طهال و دیگر اعضای بدن به دلیل فعالیت زیاد سبب خونریزی و در نهایت مرگ می شود. ممکن است قلب آنقدر تند کار کند که مغز نتواند آنرا کنترل کند. هیجان شدید،احساس انرژی و گرما، سرخوشی شدید،تمایل به فعالیت شدید،بیخوابی شدید و در برخی موارد تورم و هزیان و اختلالات در درک پس از مصرف مواد مت آم فتامین مشهود است. بر اثر مصرف این مواد بی مبالاتی جنسی بوجود می آید .

 

 

 

 

مخدر روانگردانی به نام حشیش

 

 

 

حشیش نام اختصاری گیاه شاهدانه هندی( canabis sativa ) است .

 

مهمترین ماده موثر آن تتراهیدروکانابینول می باشد که در سیستم عصبی مرکزی فعال است .

 

ترکیب سبز، قهوه‌ای یا خاکستری مشتق از برگ، دانه، ریشه و گل گیاه شاهدانه است که بنام‌های حشیش، ماری جوانا، علف (grass) ، علف هرز(weed)، مری جین (Mary Jane)، جام (و Pot، بنگ، گانجا، شاهدانه و... )هم معروف است. این ماده رایج‌ترین ماده غیرقانونی مورد مصرف در جهان سال است. از هزاران سال پیش می‌دانستند که حشیش اثرات نشئه‌آور دارد. هردوت مورخ یونانی (قرن پنجم قبل از میلاد) قبیلة چادرنشینی را توصیف کرده است که دانه‌های شاهدانه را روی منقل سرخ کرده و با سردادن هلهله شادی از چادر خارج می‌شدند. حشیش نام مختصر بوته شاهدانه است تمام اجزاء این گیاه خاصیت روانگردان دارد که از بین آنها -Δ 9 - تترا هیدروکانابینول (THC -9 Δ -) فراوانتر از همه است. قوی‌ترین انواع حشیش از سرشاخه‌های گلدار گیاه یا از ترشح رزینی قهوه‌ای مایل به سیاه خشک شده برگه‌های آن که hash یا hashish نامیده می‌شود بدست می‌آید. بوته شاهدانه را معمولاً می‌برند، خشک می‌کنند و خرد کرده و داخل سیگار (که معمولاً سیگاری یا joint نامیده می‌شود) ریخته و آن را دود می‌کنند

 

آثار مصرف حشیش :

آثار حشیش بستگی به قدرت و نوع ماده مصرفی - روش و مقدار مصرف - موقعیت و انتظارات فرد مصرف کننده دارد . در صورت تدخین آثار آن فورا ظاهر شده و ۳ تا ۴ ساعت باقی می ماند و اگر بصورت خوراکی مصرف شود آثار آن دیرتر ظاهر شده و ممکن اسی تا ۲۴ ساعت باقی بماند این آثار عبارتند از :

۱ - تغییرات رفتاری یا روانی ( سرخوشی و خنده خود بخود ؛ درک قوی تر رنگ و صدا و موسیقی ؛ احساس کند شدن گذر زمان ؛ اختلال توجه و تمرکز و حافظه و قضاوت ؛ اظطراب و افسردگی ؛ علایم سایکوتیک مثل توهم و هذیان )

۲ - افزایش اشتها

۳ - قرمز شدن چشمها

۴ - عدم تعادل حرکتی

۵ - افزایش ضربان قلب

 

عوارض مصرف طولانی حشیش :

۱ - اعتیاد (‌ بر خلاف عقیده رایج بین مردم درباره اعتیاد آور نبودن یا سهولت ترک حشیش باید دانسی که حشیش سبب وابستگی جسمی و روانی و احساس ولع شدید برای مصرف می شود ) .

۲ - گرایش بسوی مواد خطرناک تر ( مصرف کنندگان هروئین - تریاک و کوکائین غالبا اعتیاد را با حشیش آغاز کرده اند ) .

۳ - التهاب وانسداد مزمن مجاری تنفسی

۴ - عفونت های ریوی و سرطان ریوی

۵ - کاهش تعداد فعالیت اسپرم ها ( در مردان )

۶ - اختلال در سیکل قاعدگی و ایجاد سیکل های بدون تخمک گذاری ( در زنان )

۷ - کاهش وزن و ایجاد نقایص مادرزادی در جنین

۸ - آتروفی مغزی و تشنج

۹ - اختلالات روانی شدید و پایدار مانند سایکوزودلیریوم

۱۰ - سندرم بی انگیزگی ( مصرف طولانی حشیش سبب بی انگیزگی - نا امیدی - بی تفاوتی و بی مسئولیتی در قبال امور جاری زندگی می شود . این حالت سبب از دست دادن دوستان و خانواده و شغل فرد می گردد ) .

 

علایم ترک حشیش :

سندرم ترک حشیش در کسانی دیده می شود که پس از مصرف درازمدت مقادیر زیاد ؛ اقدام به قطع ناگهانی مصرف می کنند . این علایم چند ساعت پس از آخرین مصرف شروع می شود ؛ در عرض ۸ ساعت به اوج می رسد و تا دو تا سه روز باقی می ماند . این علایم عبارتند از :

۱ - تحریک پذیری - بی قراری و اضطراب

۲ - اختلال خواب و بی اشتهایی

۳ - تعریق و لرزش

۴ - اسهال - تهوع و استفراغ

۵ - دردهای عضلانی

۶ - افزایش درجه حرارت بدن

 

 

 

 

 مخدر روانگردانی به نام اکستاسی

 

 

 

ترکیب MDMA یا 3 و 4 متیلن دی اکسی مت امفتامین که به نامهای اکستاسی، اکستازی، XTC ، E (ای) ،X (اکس) هم معروف است. در ایران به نام قرص شادی هم شناخته می‌شود. این ماده در 1914 در آلمان به عنوان کم کننده اشتها مورد استفاده قرار گرفت که به علت اثرات آن از رده مصرف خارج شد. در دهه 70 میلادی این دارو کاربرد مجدد یافت و در روان درمانی برای کمک به بیان احساسات بیماران استفاده شد که در 1984 با اثبات اثرات آن روی مغز حیوانات آزمایشگاهی، از رده خارج شد. در 1985 در آمریکا، مصرف آن ممنوع اعلام شد. در سالهای اخیر مصرف آن در آمریکا، در پارتی‌های شبانه موسوم به Raves به شدت افزایش یافته است که باعث نگرانی دولت امریکا شده است. در دوره زمانی خاصی در اروپا، مصرف این مواد انرژی زا و شادی‌بخش برای کاهش مصرف سایر مواد مخدر مثل هروئین تشویق شده است بطوری که مصرف آن در اروپا در 1995 از 500 هزار قرص در سال به 30 میلیون قرص در دو سال بعد رسیده است.

2 درصد مردم امریکا حداقل یکبار این ترکیب را مصرف کرده‌اند. حداقل یازده و هفت دهم درصد دانش‌اموزان کلاس آخر دبیرستان در آمریکا یکبار “اکس” مصرف کرده‌اند مصرف این قرصها در ایران به خصوص در یکسال اخیر در پارتی‌های شبانه به شدت افزایش یافته است. جوانان تحصیل کرده و مرفه مصرفکنندگان اصلی این داروها هستند

 

عوارض پس از مصرف اکستاسی:

 

●● اثرات مثبت:

● افزایش شدید احساس خوب بودن در فرد

● افزایش انرژی در فرد

● احساس تمایل برای ارتباط با دیگران و احساس تعلق و نزدیکی به دیگران

● احساس عشق و سرخوشی

● دست و دلبازی

● افزایش هوشیاری و درک موسیقی

● افزایش حسهای بویایی و چشایی

● احساس تجربیات و حالات روحی جدید در زندگی

● احساس روشنایی

● تمایل برای آغوش گرفتن و بوسیدن دیگران

● به علت افزایش انرژی در افراد مصرف کنندگان تمایل برای فعالیت شدید و رقصهای طولانی دارند.

● یک تجربه: الکساندر شوگیلین بیوشیمیت آمریکایی که برای اولین بار روی عوارض این دارو کار می‌کرد پس از یکبار مصرف اکستاسی مینویسد کوهی که نزدیک منزلم بود و هر روز آنرا می‌دیدم پس از مصرف اکستاسی طوری به نظرم می‌آمد که دوست داشتم ساعتها آنرا تماشا کنم؟!

 

●● اثرات منفی:

● کاهش اشتها

● تغییرات بینایی

● گشاد شدن مردمکها (میدریاز) افراد مصرف کننده در محل‌های مصرف مثل پارتی‌ها با وجود کم بودن نور مجبور به استفاده از عینکهای آفتابی در شب هستند که علت آن تحریک‌پذیری با نور است.

● حرکات غیرطبیعی چشم (نیستاگموس)

● توهم بینایی (هالوسیناسیون)

● افزایش ضربان قلب و فشار خون (تاکی‌کاردی و هیپرتانسیون)

● تغییر در نظم حفظ دمای بدن

● فک زدنهای طولانی (افراد مصرف کننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فک مجبور به مصرف آدامس هستند، تا ساعتها پس از مصرف این حالت فک زدنهای غیر طبیعی موجود است).

● لرزیدن، عصبی شدن، عدم تمایل برای استراحت

● تمایل شدید برای مصرف مجدد این ماده پس از افت تاثیر اولیه

 

●● اثرات منفی شدید:

● اثرات شدید احساسی، اختلال خواب، کابوسهای شبانه حملات ناگهانی اضطراب (Panic Attack)، دیوانگی (Psychosis)

● انقباض شدید فک و پارگی زبان در اثر فک زدنهای طولانی (Trisma){در صورت بروز این حالت باید از آمپول دیازپام و یا قرصهای خوراکی آن استفاده کرد.

● عدم تمرکز، فراموشی، اختلال در یادگیری (Confusion)

● افزایش دمای بدن و کاهش آب بدن (در پارتی‌هایی که این دارو مصرف می‌شود افراد مجبور به مصرف آب فراوان و مکرر هستند و این مساله خطرات خاص خود را به دنبال دارد).

● اختلال در مکانیسم نعوظ و نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم)

● تهوع و استفراغ

● کاهش سدیم خون در اثر مصرف زیاد مایعات (هیپوناترمی)

● سردرد و سرگیجه و تشنج

● آنمی آپلاستیک (سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان)

● افت شدید خلق در روزهای پس از مصرف

● خستگی و افسردگی شدید تا یک هفته پس از مصرف

● احتمال اعتیاد جسمی کم است ولی احتمال اعتیاد روانی بسیار زیاد است.

● احتمال سمیت کبدی

● صدمه به اعصاب مغزی

● بزرگ شدن پستان در آقایان (ژنیکوماستی)

● احتباس ادراری (Retension)

● تخریب عضلات مخطط (رابدومیولیز) که در نتیجۀ افزایش دمای بدن رخ می دهد و می تواند بعلت رسوب مواد حاصل از این تخریب در کلیه باعث آسیب به این ارگان شود.

● میزان بروز مرگ در اثر مصرف اکستاسی 2 در 100000 مصرف کننده است.

●● دختران جوان بعلت اثرات هورمونهای جنسی زنانه، در صورت مصرف اکستاسی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افت سدیم خون و بدنبال آن تشنج هستند. (میزان بروز SIADH در ارتباط با استروژن خون افزایش می‌یابد).

 

●● موارد منع مصرف:

با توجه به اثرات اکستاسی در افزایش فشار خون و تعداد نبض و با توجه به اینکه گروهی از مردم پاسخ و واکنش بیشتری نسبت به این ماده نشان می‌دهند افراد با سابقه فشار خون بالا، مشکلات قلبی (اختلالات ضربان قلب و…) یا افراد با سابقه سکته قلبی نباید از این ماده استفاده کنند. افراد با سابقه مشکل کبدی و کلیوی نیز منع مصرف قطعی دارند.

کسانی که از داروهای ضد افسردگی مثل فنلزین، ترانیل سیپرومین و ضد افسردگی‌هایی مثل پروزاک و زولوفت (Zoloft) هم استفاده می‌کنند به هیچ‌وجه نباید از اکستاسی استفاده کننده موارد مرگ ناشی از مصرف همزمان این داروها با اکستاسی گزارش شده است.

علائم مسمومیت با اکستاسی (مربوط به بالا رفتن بیش از حد غلظت دارو در خون) به شکل افزایش شدید ضربان قلب، فشارخون، خستگی، گرفتگی عضلانی یا حملات حاد ترس (Panic Attack) می‌باشد. در صورت بروز علائم فوق شخص باید فعالیت را کنار گذاشته، بنشیند و مایعات (آب و آب میوه) به میزان کافی مصرف کند. در صورت بروز علائم مثل تشنج، کاهش سطح هوشیاری و … هرچه سریعتر به مراکز درمانی مراجعه شود. در صورت مصرف همزمان قرص‌های اکستاسی با الکل عوارض ناشی از دهیدراتاسیون و کاهش آب بدن تشدید می‌‌شود و در عین حال عوارض اکستاسی بر خلق کاهش می‌یابد

 

 

 

مخدر روانگردانی به نام « کـِــــَـرک »

 

 

 

احتمال مرگ معتادان به ماده مخدر مرگ آور کرک ، 14 برابر بیش از سایر معتادان به مخدرهای دیگر است. این ماده مرگ آور که جزو قویترین مواد مخدر موجود در جهان است ، به شکل قرصهایی آبنباتی شکل به کشور ما وارد شده است. با کشف کوکائین توسط اهالی بومی آمریکای جنوبی که برای رسیدن به خلسه و فرار از زندگی طبیعی از آن استفاده می کردند ، به تدریج این ماده مخدر گران قیمت ، جزو مواد مخدر درجه اولی شد که فقط ثروتمندان می توانستند از عهده خرید و استفاده از آن برآیند.  کوکائین مخدری است که با استفاده از آن انسان انرژی زیادی را در خود احساس می کند. کوکائین در بین مواد مخدر گوناگونی که در جهان موجود می باشد بسیار گرانقیمت است و به قولی آن را مخدر اشراف دانسته اند. این ماده تنها به فردی که آن را استفاده کند ، انرژی چند برابری می دهد به طوریکه او را قادر به انجام کارهای خارق العاده ای می نماید. مصرف کوکائین فشار خون را افزایش می دهد و مصرف نکردن آن پس از اعتیاد ، باعث کاهش شدید ضربان قلب و فشار خون شده و مشکل تنفسی نیز ایجاد می نماید. استمرار در مصرف کوکائین باعث وارد آمدن صدمه جدی به قلب شده و منجر به مرگ می شود.  اختصاصی شدن کوکائین باعث شد قاچاقچیان این ماده به فکر تهیه ماده ای دیگر از آن برآیند که ارزان تر از کوکائین باشد و طبقات دیگر جوامع بخصوص طبقه فقیر و کم درآمد بتوانند آن را مصرف نمایند و در نتیجه پول بیشتری به جیب قاچاقچیان سرازیر نمایند. این ماده مخدر جدید بالاخره در سال 1960 میلادی از آزمایشگاههای تولید مرگ تدریجی بیرون آمد و در اختیار عموم قرار گرفت.  سران قاچاقچیان کوکائین توانستند پس از مدتها آزمایش و صرف هزینه های هنگفت از ترکیب کوکائین با سدیم هیدروکلراید و چند ماده دیگر ، ماده ای تولید کنند که شبیه کوکائین اما بسیار ارزانتر و بسیار قویتر از آن و نیز بسیار کشنده تر از آن می باشد و تشخیص آن در خون و کشف کردن آن هنگام توزیع بسیار مشکل می باشد. این ماده مخدر جدید Crack نام گرفت و آنچنان طرفدار پیدا کرد که پس از گذشت سه دهه از تولید آن ، از کوکائین پیشی گرفت و بازار تقاضایی بهتر از کوکائین بدست آورد و در سال 1995 بود که کــــــرک محبوبتر از کوکائین شد!!!؟؟؟  اینک فقرا کوکائین بسته ای 10 تا 20 دلار می کشند که استعمال آن از کوکائین اصلی ساده تر است و دردسر کمتری هم دارد. کرک را می شود استشمام کرد و در کمتر از 8 ثانیه اثرش را احساس کرد ، اثری که بعد از 10 دقیقه به اوج خود می رسد و تا 24 ساعت باقی می ماند. کرک به سرعت لایه های چرب مغز را طی کرده و فعالیت های بدن را از حالت طبیعی خارج می سازد و حرارت بدن شخص را بالا برده و وی را هیجان زده می نماید به طوریکه شخص پرحرف شده و تمایل به غذا نشان نمی دهد و هشیاری وی کم و ضربان قلبش زیاد می شود و همه اینها در کمتر از 10 دقیقه ایجاد می شود و اینجاست که کرک به طور کامل اثر خود را گذاشته است.  یک پژوهش آماری در آمریکا نشان داد از 200.000 زن بارداری که مخدر استفاده می کردند ، 20% آنها به دلیل مصرف کوکائین و کرک ، کودکانشان را سقط کرده و یا نوزادانی نارس و کم وزن و یا مرده بدنیا آورده اند. فردی که کرک مصرف می کند در صورت احتیاج به این مخدر ممکن است دست به آدمکشی هم بزند. در آمریکا مکانهایی وجود دارد به اسم خانه کرک که در آنجا همجنس گرایی آزاد است. در واقع کرک به انسان حسی می دهد که می پندارد قادر به انجام هر کاری هست و در مورد او هیچ مانعی بر سر هر نوع رابطه ای نیست و نیز میل به رابطه جنسی با همجنس در فرد افزایش پیدا می کند و می دانید که کرک و همجنس گرایی در نهایت به ایدز ختم می شود.  فرد معتاد به کرک اگر از ایدز و سایر بیماریهای مقاربتی نمیرد ، در صورت چند روز مصرف نکردن این ماده مخدر ، مرگ را تجربه می نماید زیرا قدرت اعتیاد به کرک به حدی بالاست که اگر فرد معتاد به آن ، چند وعده آن را مصرف نکند دچار اضطراب ، ترس ، پارانوئید جنون و افسردگی شدید شده و فشار خون و ضربان قلبش آنچنان کاهش می یابد که وی را می کشد. همانطور که ذکر شد احتمال مرگ معتادان به کرک 14 برابر بیشتر از معتادان به سایر مواد مخدر است و اگر معتادان به مخدرهای دیگر قادر به ترک هستند ، معتادان به کرک باید برای ترک ، مرگ را در آغوش بکشند. البته احتمال بسیار ضعیفی هست که با اجرای برنامه های ترک اعتیاد منظم و کاملاً تحت نظر پزشک ، معتاد به کرک از مرگ رهایی یابد.  کرک که قویترین ماده مخدری است که تاکنون شناخته شده است به شکل قرصهایی آبنباتی شکل به ایران پا گذاشته است و می تواند به هر شکل دیگری نیز در بازار ایران ظاهر شود. اگر جوانان پولدار ایرانی برای هر گرم کوکائین مرغوب تا 160.000 تومان پول می پردازند ، جوانانی با درآمد کم و اکثر با پول توجیبی که از پدر یا مادرشان می گیرند اینک در معرض حمله کرک قرار گرفته اند زیرا این طبقه نیز می توانند با پرداخت حداکثر 40.000 تومان ، یک قرص یک گرمی از این مخدر تازه وارد را تهیه کرده و با چند بار بو کردن این قرص برای 24 ساعت از دنیا فرار کنند و به هپروتی بروند که آخرش مرگ است. کرک به راحتی انسان را به خلسه ای می برد که از آن نمی توان خارج شد. خلسه ای که مرفه و غیر مرفه نمی شناسد و بزرگترین تجربه جبران ناپذیر زندگی است یعنی خلسه مرگ.  زنگهای خطر برای جوانان ایرانی بصدا درآمده زیرا ماده مخدری که 40 سال است در دنیا متولد شده ، به تازگی وارد ایران شده است و توانسته است مقاومت 40 ساله ایران در قبال ورود خویش را درهم بشکند. اینک این ماده مخدر مرگ آفرین تور نامیمون خویش را پهن کرده و در انتظار شکارهای جدید خویش است.

 

« استعمال کـِــــــــــَـرک یعنی استقبال مَــــــــــرگ »

مراجع : http://www.iranpak.ir

 

      http://www.Police.ir

آمفتامین ها، مواد مخدری که نشاط کاذب می دهند   

 آمفتامین متابولیسم بدن را افزایش داده و حالت نشاط آور به وجود می آورد، هوشیاری را  زیاد می کند

و حس افزایش انرژی به مصرف کننده می دهد، ممکن است شخص کم  رو  را به شدت تحت تاثیر قرار دهد

 و یک شخص بسیار خسته را پرانرژی سازد

 

آمفتامین از جمله مواد محرک بسیار قوی است که در فروش خیابانی با نام های اسپید، کراک، کریستال و کریستال مت شناخته می شود. آمفتامین ها بیشترین پتانسیل سو»مصرف را دارند زیرا با عملکرد سریع خود باعث ایجاد فوران احساسات می شوند.

 متیل آمفتامین ها بر سه نوعند:                          دی-   متامفتامین، دی ال - متامفتامین،                         ال - متامفتامین.

 نام تجاری آمفتامین، بیفتامین، دزوکسین، دکسدرین و یخ می باشد.

 یخ شکل تخلیص شده ای است که غالبا به صورت بلورهای بزرگی فروخته و مانند سیگار کشیده می شود. یخ در شکل  ظاهری و اندازه مانند نمک سنگی است و اثر آن 7 تا 24 ساعت دوام دارد.

 

نحوه مصرف

آمفتامین را می توان با تمام روش های مصرف مواد مخدر غیرمجاز شامل استشمام، کشیدن، تزریق درون رگی و خوردن مصرف کرد اما در مورد کشیدن باید میزان خالصی آن بالا باشد.

 استشمام و خوردن ماده مخدر به نئشگی منجر می شود اما فوران احساسات شدیدی به وجود نمی آورد.

 استشمام، اثری به  طول 3 تا 5 دقیقه و خوردن اثراتی بین 15 تا 20 دقیقه به وجود می آورد.

 

آثار و علائم مصرف

متامفتامین، متابولیسم بدن را افزایش و حالت نشاط آور به وجود می آورد، هوشیاری را زیاد می کند و حس افزایش انرژی به مصرف کننده می دهد، ممکن است شخص کم  رو را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و یک شخص بسیار خسته را پرانرژی سازد.

با مصرف این ماده بدن از لحاظ فیزیولوژیکی فعال می شود اما این تحریک کاذب است.

از آنجا که متامفتامین از بازجذب سلول های عصبی جلوگیری می کند عامل کسالت شدیدی است که از مصرف دوزهای بالا ناشی می شود.

 مصرف کننده به مدت یک یا دو روز بی حال می شود و بدن از این مدت برای تهیه مجدد سلول های عصبی تخلیه شده استفاده می کند.

 متامفتامین هم مانند کوکائین در دوز پایین موجب توهمات افزایش هوشیاری روحی و درکی، قدرت بدنی، بی تفاوتی نسبت به درد و فوران احساسات که با حالت بی نهایت لذت بخش توصیف می شود چند دقیقه به طور می انجامد، می گردد.

 فوران احساسات پاسخ اولیه ای است که مصرف کننده هنگام کشیدن یا تزریق متامفتامین حس می کند و جنبه ای از اثرات ماده مخدر است که مصرف کنندگان دوز پایین هنگام استشمام یا خوردن ماده آن را تجربه نمی کنند.

 در طی فوران احساسات ضربان قلب و متابولیسم، فشارخون، سرعت نبض مصرف کننده به شدت افزایش می یابد.

 این حالت ممکن است 5 تا 30 دقیقه به طول بینجامد. همانند کوکائین از نظر شیمیایی حالت ترس، هیجان و اضطراب به وجود می آید اما مغز پیام می دهد که همه چیز عالی است زیرا متامفتامین باعث تحریک مرکز احساس لذت مغز می شود.

 مصرف متامفتامین در دوز پایین و به صورت آزمایشی می تواند تحریک و فعالیت جنسی را افزایش دهد. عادت به مصرف دوزهای بالا ممکن است به فعالیت جنسی آسیب برساند و در برخی مصرف کنندگان جایگزین قوه جنسی شود.

 

خطرات مصرف متامفتامین

مصرف مقدار کم متامفتامین می تواند تنفس و سرعت ضربان قلب را افزایش                             دهد و موجب تند زدن قلب و اضطراب                                              یا عصبانیت شود. دوزهای بالاتر می تواند این اثرات را شدیدتر کند، سردرد، سرگیجه، و ضربان قلب سریع و نامنظم هم ممکن است            رخ دهد.

برخی افراد ممکن است تندخو و                تهاجمی شوند.

 متامفتامین غالبا موجب هیپوترمی (کاهش غیرطبیعی دمای بدن) و نقص کلیه ای می شود که می تواند کشنده باشد.

 مصرف متامفتامین ممکن است منجر به نقص قلبی شود اما نسبت به کوکائین شیوع کمتری دارد.

استفاده بلندمدت از متامفتامین می تواند منجر به مشکلات سلامتی شود.

مصرف کننده مقادیر بالا ممکن است پرحرف، بی قرار و هیجان زده شود و احساس قدرت و برتری کند.

از آنجا که متفامفتامین اشتها را سرکوب می کند و مصرف کنندگانی که از آن به میزان زیاد و در درازمدت استفاده می کنند معمولا به اندازه کافی مواد غذایی مصرف نمی کنند بنابراین به بیماری های مختلفی که مربوط به کمبود ویتامین و سو» تغذیه است دچار می شوند.

 آن ها همچنین برای ابتلا به بیماری ها بسیار مستعد هستند زیرا بدن آن ها درحال ضعیف شدن است و فاقد خواب کافی هستند و در محیط ناسالم زندگی می کنند.

 به  علاوه آن ها ممکن است به روان پریشی ناشی از القای ماده مخدر هم دچار شوند.

 آن ها ممکن است مستعد ابتلا به رفتارهای ناگهانی، خشن و آزار دهنده باشند.

علائم روان پریشی در سطح پایین می تواند تا مدتی پس از قطع مصرف ماده مخدر باقی بماند.

احساس به اوج رسیدن انرژی و کم بودن کنترل اجتماعی روی مزاحمت و یا رفتار تهاجمی می تواند در برخی                                                                              افراد و برخی مکان ها منجر به رفتارهای               بسیار خشن شود.

 تحت تاثیر آمفتامین حتی افسرده ترین شخص باید کاری انجام دهد حتی اگر این کار بسیار تکراری و کسل کننده باشد که چندین ساعت طول بکشد.

وقتی مصرف کننده تصور کند که کسی از نیاز شدید و عمیق او برای انجام کار جلوگیری می کند به قصد کشتن به ممانعت کننده حمله ور می شود.

مصرف بیش از حد یا سمی متامفتامین می تواند موجب خونریزی مغزی، حمله قلبی، تب شدید، کما و گاها مرگ شود.

اما اغلب مرگ ها به علت تصادفات ناشی از مصرف این ماده مخدر است. متامفتامین ممکن است حاوی موادی باشد که به راحتی در آب حل نشوند، بنابراین وقتی مصرف کنندگان آن را تزریق می کنند این اجزا» نامحلول در آب به درون بدن راه یافته و رگ های خونی کوچک را مسدود یا دیواره های رگ های خونی را ضعیف می کند و ممکن است صدمات کلیوی، مشکلات ششی، سکته ها یا دیگر آسیب های بافتی در پی داشته باشد.

 در آزمایش های لابراتواری، فردی که در معرض دوز بالای متامفتامین یا دوز پایین و طولانی مدت آن قرار می گیرد. بیش از 50درصد سلول های مغزش را که سلول عصبی دوپامین استفاده می کنند از دست می دهد این آسیب با افزایش سن یا قرار گرفتن در معرض عوامل سمی دیگر ممکن است با علائم پارکینسون نمایان شود این علائم با عدم هماهنگی و لرزش شروع می شوند و ممکن است در نهایت موجب شکلی از فلجی شود.

 

تحمل به متامفتامین، وابستگی و ترک آن

مقاومت به همه اثرات متامفتامین با سرعت یکسان صورت نمی گیرد در واقع ممکن است حساسیت به برخی از آن ها افزایش یابد. در مصرف کنندگان دوز بالا، فوران احساسات به طور متوالی حالت نشاط آور کمتری خواهد داشت و مصرف کننده برای کسب آن، متامفتامین بیشتری مصرف می کند.

 به عبارت دیگر هر نشئگی به شدت نئشگی قلبی نیست و مصرف کننده برای رسیدن به نئشگی قبلی باید متامفتامین بیشتری مصرف کند، اما با این حال بازهم نئشگی به اندازه دفعه قبل لذت بخش نخواهد بود.

 از آنجا که مقاومت به متامفتامین طی چند دقیقه به وجود می آید، مصرف کننده با مصرف مستمر سعی خواهد کرد نئشگی را حفظ کند.

متامفتامین با وابستگی فیزیولوژیکی شدید همراه است حتی در نبود این وابستگی، میل بسیار شدیدی به مصرف آمفتامین وجود دارد که بیشتر از تمایل به مصرف هروئین است. شایع ترین علائم ترک در مصرف کنندگان حرفه ای، خستگی، خواب طولانی و ناآرام، تندخویی و گرسنگی شدید و افسردگی متوسط تا شدید است که ممکن است به خودکشسی منجر شود حمله های صرعی شدید هم ممکن است رخ دهد اگر ماده مخدر دوباره مصرف شود این آشفتگی ممکن است به طور موقت برطرف شود.

 در افرادی که به طور منظم ماده مخدر مصرف نمی کنند علائم شدید و آشفتگی بدنی ناشی از ترک متامفتامین دیده نمی شود، به هر حال این مرحله ای است که ممکن است فرد معتاد شود.

 غالبا باید 30 تا 60 روز از آخرین مصرف بگذرد تا شخص تشخیص دهد که در مرحله ترک است. ترک ابتدا هیچ علامت محسوسی ندارد اما در ادامه فرد افسرده می شود، توانایی درک لذت را از دست می دهد، خواب آلوده و بی آنرژی می شود پس تمایل به متامفتامین بیشتر به وجود می آید.

 

 

  آمفتامین ها چه موادی هستند؟

 

  آمفتامین ها گروهی از مواد محرک مغزی هستند که معمولا ً به شکل پودر سفید رنگ و گاهی سفید متمایل به قهوه ای روشن (یا سفید چرک) مشاهده می گردند. برخی انواع آمفتامین ها دارای مصارف طبی هستند و تحت نظارت کامل پزشک در مواردی چون افسردگی ها، اختلالات پرتحرکی ـ کم توجهی کودکان و حمله های خواب مورد استفاده قرار میگیرند. آمفتامین ها اغلب برای بهبود کارآیی و ایجاد حالت سرخوشی توسط دانش آموزان، دانشجویان و رانندگان مورد سو ءمصرف قرار می گیرند.

 

 

 

  نامهای رایج :

 

  آیس( ICE ) / اسپید( SPEED ) / میستی بوشی( Mitsibushi ) و ترکیبی از آمفتامین های جایگزین بنام MDMA تحت نام Ecstasy

 

 

 

راههای مصرف:

  معمولا ً به صورت خوراکی و گاهی همراه مشروبات استفاده میشود. انفیه کردن، تزریق یا تدخین با سیگار نیز از سایر راههای مصرفی است . شکل تزریقی آن نسبت به سایر انواع آن اعتیاد بیشتری ایجاد میکند.

 

 

 

آثار مصرف :

  همه آمفتامین ها به سرعت از راه دهان جذب شده درعرض یک ساعت علایم آنها شروع می شود. آثار مصرف آمفتامین ها 2-1 روز طول میکشد.

 

  عوارض جسمانی: افزایش ضربان قلب و فشارخون، خشکی دهان، تعریق، افزایش انرژی ، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، بی خوابی .

 

  عوارض روانی:

 

 احساس سرخوشی، احساس قدرت، افزایش توانایی تمرکز، نوسانات خلقی، برآشفتگی، تحریک پذیری .

 

  مصرف مداوم آمفتامین ها منجر به ایجاد تحمل و وابستگی میشود. به نحوی که با قطع ناگهانی آنها علائمی هم چون تحریک پذیری، گرسنگی شدید، اختلال خواب و افسردگی حاد بروز خواهد کرد. در مصارف طولانی مدت، ‌امکان بروز حالات جنون شبیه به اسکیزوفرنی وجود دارد.

 

 

 

  علا ئم مسمومیت :

 

  خونریزی مغزی در اثر افزایش شدید فشارخون، شوک ناشی از افت شدید فشارخون، افزایش شدید درجه حرارت بدن، بی نظمی در ضربان قلب، اختلال هوشیاری، تشنج، اغماء و مرگ .

 

 

 

چگونه کمک کنیم ؟

  آمفتامین ها به شدت وابستگی ایجاد می کنند. بیمارانی که علایم جنون (مثل اسکیزوفرنی) را نشان می دهند باید بلافاصله به روانپزشک معرفی شوند. بیمارانی که علایم افسردگی حاد را نشان می دهند به خاطر امکان خودکشی باید به شدت تحت نظارت باشند. باید به مصرف کنندگان اطمینان خاطر داد که علا ئم ترک آمفتامین مشتمل بر خستگی، اضطراب، اختلال خواب و افسردگی حداکثر تا روز چهارم پس از ترک زیاد بوده و در عرض یک هفته فروکش خواهد کرد. معمولا ً داروی خاصی برای ترک لازم نمیشود. در هنگام ترک باید بیماران را تشویق کرد تا آب کافی بنوشند، روزانه سه وعده غذا مصرف کنند، ورزشهای آرامش بخش انجام دهند و در هوای آزاد راه بروند.

 

 

 

  سایر اطلاعات :

 

  · معمولاً الکل در همراهی با آمفتامین به دلیل خواص خواب آلودگی اش استفاده میشود .

 

  · آمفتامین ها در ادرار تا 4-2 روز پس از مصرف قابل تشخیص است

/ 0 نظر / 11 بازدید